Στο επίκεντρο κριτικής ο Μπεγλίτης

Προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως το τελευταίο διάστημα ο Πάνος Μπεγλίτης βρίσκεται στο επίκεντρο κριτικής, από πολλές και διαφορετικές πλευρές για μια σειρά από χειρισμούς που κάνει στο υπουργείο Άμυνας. Καταγράφουμε δύο τελευταία περιστατικά, αυτό της εισβολής των απόστρατων αξιωματικών στο Πεντάγωνο και της δηλωθείσας πρόθεσης να τους αποβάλλει από εκεί με την βία και αυτό της απόφασής του να επιτρέψει την απ’ ευθείας επικοινωνία με το γραφείο του για οποιοδήποτε μέλος του στρατιωτικού ή πολιτικού προσωπικού έχει οποιοδήποτε παράπονο. Οι χειρισμοί αυτοί έχουν δημιουργήσει μεγάλη ένταση στο εσωτερικό της χώρας και έχουν βάλει τον υπουργό στο στόχαστρο των αντιπολιτευόμενων Μέσων Ενημέρωσης, αλλά γενικότερα όλων των κύκλων περί το υπουργείο Άμυνας.
Αν στο εσωτερικό οι ενέργειες του Πάνου Μπεγλίτη δείχνουν να πυροδοτούν ένταση, στο εξωτερικό (όπου, μεταξύ μας, μάς ενδιαφέρει και περισσότερο) οι χειρισμοί του δείχνουν να είναι και στοχευμένες και να φέρνουν αποτελέσματα. Καταρχήν οι επαφές στο Ισραήλ στέφθηκαν από επιτυχία και ενίσχυσαν τη διαμόρφωση ενός θετικού κλίματος για την Ελλάδα σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελούσε «μεγάλο στρατηγικό λάθος» για την Ελλάδα η μακρόχρονη καθυστέρηση στον επαναπροσδιορισμό των σχέσεών της στη ευρύτερη περιοχή -και ειδικότερα με το Ισραήλ. Η ευκαιρία δόθηκε με την αλλοπρόσαλλη πολιτική της Τουρκίας.
Το ίδιο ακριβώς συνέβη με την περίφημη ανταλλαγή κινητών τηλεφώνων που έκανε ο κορίνθιος πολιτικός με τον ομόλογό του της Τουρκίας. Η οικοδόμηση μιας προσωπικής σχέσης των δυο πολιτικών είναι βέβαιο ότι θα δοκιμάσει πολύ τις αντοχές, πριν αποφασιστεί η μετεξέλιξη ενός θερμού επεισοδίου σε μείζονα κρίση. Ας μην ξεχνάμε πως το τελευταίο διάστημα ολόκληρη η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου έχει μετατραπεί σε διακεκαυμένη ζώνη και απαιτούνται λεπτές ισορροπίες.
Δεν θα ήμασταν καθόλου μακριά από την πραγματικότητα μάλιστα, αν λέγαμε πως ο Μπεγλίτης, άτυπα, έχει αναλάβει και ένα σημαντικό κομμάτι από την άσκηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Ο προσεκτικός παρατηρητής μπορεί να δει πως ο Σταύρος Λαμπρινίδης έχει αφήσει το πεδίο της Τουρκίας στα χέρια του Μπεγλίτη και ο ίδιος ασχολείται περισσότερο με την προώθηση των ελληνικών υποθέσεων στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Τώρα αν όλα αυτά είναι καλά ή άσχημα δεν ξέρω. Έχω, όμως την αίσθηση ότι η πολλή δημοσιότητα είναι σαν το κάρβουνο. Ή θα σε κάψει ή θα σε μαυρίσει…