Σε αναμμένα κάρβουνα λόγω κάλπης

Η εσωτερική τρόικα και τα διλήμματα του Πάνου Μπεγλίτη για την επόμενη μέρα – Η απαξίωση της Φαρμάκη και οι δύσκολες επιλογές του Μανωλάκη


Το άρθρο που ανάρτησαν από κοινού στις ιστοσελίδες τους οι τρεις κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης (Λοβέρδος, Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου) αναδεικνύει τις ζυμώσεις που συντελούνται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα, ανεξάρτητα από την διεθνή και εσωτερική πολιτική μάχη για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης. Παίρνοντας ως δεδομένο πως η κατάρρευση που θα επέλθει για το ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές θα είναι πρωτοφανής και θα γυρίσει το κόμμα τους σε εκλογική δύναμη περισσότερα από 30 χρόνια πίσω, οι τρεις υπουργοί αποφάσισαν να σταθούν στην αφετηρία της μάχης της διαδοχής, η οποία, πάντως, ακόμα δεν έχει εκκινήσει. Ετσι, η κίνηση των τριών υπουργών δεν έχει λάβει ακόμα χαρακτηριστικά αμφισβήτησης του Γιώργου Παπανδρέου και από πολλούς ερμηνεύεται περισσότερο ως απόπειρα να αναδειχτεί ένα αντίπαλον δέος στον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος το τελευταίο διάστημα είχε αναλάβει ρόλο πρωθυπουργεύοντος.
Σε τοπικό επίπεδο τα παραπάνω φαίνεται να αφορούν άμεσα μόνον τον Πάνο Μπεγλίτη, ο οποίος αναμένεται πως θα είναι και ο μοναδικός διασωθείς –με αιματηρές, πάντως, απώλειες της εκλογικής του δύναμης- από την τοπική κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ίσως περιέλθει σε δυσχερή θέση, καθώς αναμφίβολα από πλευράς ιδεολογικής τοποθέτησης είναι πιο κοντά στην νεοφιλελεύθερη ομάδα των οπαδών του Μνημονίου, που εκφράζουν οι τρεις υπουργοί. Άλλωστε και ο ίδιος, σχεδόν καθολικά, υπερασπίστηκε τις κυβερνητικές επιλογές, ενώ στις ιδιαίτερες συζητήσεις του εκφράζει τις ίδιες απόψεις με αυτές του άρθρου, για το ρόλο των συντεχνιών στη σημερινή αρνητική κατάληξη. Επίσης, αναμφίβολα αποφεύγει να βάλει το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων και να αναδείξει τις πολιτικές ευθύνες της παράταξής του. Κάτι περίεργο καθώς ο ίδιος θεωρεί -και ορθώς- πως δεν έχει προσωπικές ευθύνες, αφού δεν υπήρξε στέλεχος των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο, η θητεία του στο ίδιο υπουργείο με τον Ευάγγελο Βενιζέλο τον έχει φέρει από καιρό κοντά στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών. Οι σχέσεις τους ήταν πολύ καλές από την περίοδο ακόμα του 2007 και των εκλογών για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός πως ο Πάνος Μπεγλίτης εθεωρείτο στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου. Τώρα φαίνεται πως αυτά θα αλλάξουν και ο Μπεγλίτης θα μπει σε μια εσωτερική δοκιμασία για το πρόσωπο που θα στηρίξει στη μετά Παπανδρέου εποχή.
Φθορά
Σε ό,τι αφορά τους άλλους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν τίθεται θέμα. Η Κατερίνα Φαρμάκη δεν αναμένεται να είναι στην επόμενη Βουλή, καθώς πέραν της φθοράς του ΠΑΣΟΚ, υφίσταται και μία προσωπική φθορά. Καταρχήν, από τον προκλητικό τρόπο με το οποίο πολιτεύεται και κατά δεύτερον από την τυφλή στήριξη που παρέχει στις κυβερνητικές επιλογές, χωρίς μάλιστα -λόγω ελλιπούς πολιτικής συγκρότησης- να μπορεί να την δικαιολογήσει επαρκώς. Το επεισόδιο που συνέβη πριν από μερικές εβδομάδες δεν είναι τυχαίο, όπως δεν είναι τυχαίο πως είναι και η μοναδική που έχει αποδοκιμαστεί δύο φορές (η πρώτη στην εκδήλωση της Πρωτομαγιάς στο εργατικό κέντρο το 2010) σε εκδηλώσεις. Στις οποίες, παρεμπιπτόντως, εξακολουθεί να πηγαίνει ωσάν να μην συμβαίνει τίποτα, ως έχουσα άγνοια της κατάστασης που επικρατεί στην κοινωνία. Για παράδειγμα, πριν από λίγες μέρες η Κατερίνα Φαρμάκη πήγε σε πολιτιστική εκδήλωση όπου μάλιστα θέλησε και να κάνει χαιρετισμό. Ήταν η μοναδική για την οποία το ακροατήριο αδιαφόρησε παγερά και δεν την χειροκρότησε, γεγονός που την έκανε να νιώσει αμήχανα. Έτσι κι αλλιώς, η παρουσία της Κατερίνας Φαρμάκη στη Βουλή παραμένει αδιάφορη, παρά τις επίμονες προσπάθειες που έχει κάνει –ειδικά στην αρχή της θητείας της- να χτίσει διαύλους επικοινωνίας και προβολής όχι μόνο με τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες και τα Μέσα Ενημέρωσης, αλλά και τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Ο Άγγελος Μανωλάκης βρίσκεται σε δυσχερή θέση, καθώς η ασκούμενη πολιτική έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ιδεολογική του προσέγγιση. Ο ίδιος υπήρξε πάντοτε ένας άνθρωπος λαϊκός, ο οποίος αντλούσε την δύναμή του από την καθημερινότητα και τους ανθρώπους της, από τα λαϊκά στρώματα. Τώρα αυτά τα στρώματα είναι εκείνα που πλήττονται περισσότερο και άδικα. Ο ίδιος έχει εκφράσει πολλές φορές ιδιωτικά –αλλά και μερικές φορές και δημόσια- τον προβληματισμό του για την μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ. Πιστεύει, όμως, ότι η πολιτική αυτή είναι μονόδρομος, καθώς σε κάθε άλλη περίπτωση τα προβλήματα που θα προέκυπταν θα ήταν μεγαλύτερα. Αν και δεν έχει εκφράσει ποτέ τις σκέψεις του για το τι θα κάνει την επόμενη μέρα, θα είναι δύσκολο να είναι και πάλι υποψήφιος υπό αυτές τις συνθήκες.
Γενικότερα, το ΠΑΣΟΚ είναι σε φάση αναδιάταξης των δυνάμεων του εν όψει της επόμενης μέρας. Μεγάλο ερωτηματικό είναι τα πρόσωπα που θα κληθούν να συμπληρώσουν το ψηφοδέλτιό του. Απ’ ό,τι φαίνεται θα είναι τουλάχιστον τρία τα καινούργια πρόσωπα που θα αναζητηθούν για την συμπλήρωση του ψηφοδελτίου. Προσφορές δεν υπάρχουν -με εξαίρεση, όπως έχουμε ξαναπεί, τον Άγγελο Παπαγγελόπουλο. Όμως, ακόμα και ο Κιατανιώτης περιφερειακός σύμβουλος, έτσι όπως εξελίσσεται πλέον η πολιτική κατάσταση, θα είναι δύσκολο να μπει στην μάχη της διεκδίκησης μιας θέσης η οποία μπορεί να ήταν κάποτε τιμητική. Αλλά πλέον θα είναι συνώνυμη της συμμετοχής σε ένα κόμμα που υπέγραψε τον ενταφιασμό της Ελλάδας.